ÖLÜ

Çok yorgunum…
Mutlak ölmüş olmalıyım…
Yüreğiyle nefesi arasında bağlantısı kalmamış zavallının tekiyim…
Üstelik mezarsızım da!
Bir parça toprağa muhtacım…
Azıcık çamur topağına…
Üryan bedenimi sığındıracak bir duldayı haketmesem de; muhtacım kimsesizlik urbasına…
Bir ölüyüm ben aslında…
Belki iki kere ölüyüm…
Eğer insanın yüreği ölünce bedeninin ölmesinden de bahsetmek gerekirse, tam iki…

Ölüler neden yorgun olurlar anlıyorum şimdi…
Öldükleri için değil, öldüremedikleri biçarelikleri için elbette…
artık anlıyorum!

Soluksuz kalmanın yani anlayacağın sessiz bir ölü olmanın en iç ferahlatıcı tarafı, hesap vermekten gayrı çıkarı olmayan kibirlilerin hesaplarından beri olduğunu bilmek, eminim.

Ben bir ölüyüm… acaba hiç yaşadım mı sorusunun acısıyla kıvranan, bedeni kıpırtısızlığa mahkum, yüreği pürtelaş bir ölü…

Ben öldüğümü anladığımda yaşamaya başlayacağıma inandığımdan beri soluğumun kesilmesini bir heves bekleyen bir diriyim…

Peki siz ne vakite kadar diri numarası yapmaya hiç utanmadan devam edeceksiniz?


Bu yazıya puan verebilirsiniz:
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (No Ratings Yet)

4 Comments
  1. Ölüler neden yorgun olurlar anlıyorum şimdi…
    Öldükleri için değil, öldüremedikleri biçarelikleri için elbette…

    Ben öldüğümü anladığımda yaşamaya başlayacağıma inandığımdan beri soluğumun kesilmesini bir heves bekleyen bir diriyim…

    Peki siz ne vakite kadar diri numarası yapmaya hiç utanmadan devam edeceksiniz?

    Yüreğinize kaleminize sağlık olsun..

  2. Nadide olan çok güzel yazılarınızdan!Kendime ‘Evet’ ben_i belirten ve titreten türden dediğim bi yazı.Üstadım yüreğinize sağlık…

Comments are closed.