ZAHİR

Acıklı bir rüzgâr uğultusu…
Şarkı söylerken başucumuzda…
Hüzünlü gelmemişti bize.

Aynı rüzgâr uğultusu…
Aynı acıklı çağlayış…
Bir başımıza dinleyince…
Hüzün verdi içimize.

Oysa aynı rüzgâr…
Ve aynı çağıltı…
Aynı ruhtan doğdu.
Yalnızlık acıttı onu.

Zahir!

Yalnızlık bizi hüzne boğdu!


Bu yazıya puan verebilirsiniz:
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (No Ratings Yet)

2 Comments
  1. sayın irfan bey sizin en büyük hayranınızım ta takvim köşe yazarlığı yaptığınızdan beri sizi beğenerek takip ediyorum… sizi çok sewiyorum başarılarınızın dewamını dilerim…

  2. Üstad’a Hayranlık elde değil. mesut arkadaşıma katılıyorum, sizi izlemeye devam ediyoruz

Comments are closed.