DENİZİN DE İÇİ ACIR MI?

Denize karşı durmuş, neden yanımda olmadığını çözmeye çalışıyorum.

 Bir martı çok alçaktan geçiyor.

Uzaktan gelen bir gemi düdüğüyle irkiliyorum.

Yüreğimi yarıp gidişin geliyor aklıma, geminin yarıp geçtiği denizi hayal ettiğimde.                    

Bacaklarım en yakın banka oturmamı emrediyor, çaresiz itaat ediyorum.

İki martı tam karşımdan denizin aynı noktasına iniyor.

Gagalarıyla suların yüreğine son sürat saldırışlarını seyrediyorum. Aklımdan, gitmeden az önce öfkeyle bana bağırışların geçiyor.

Bir martı engin mavileri gagasıyla yardığında, denizin içi de acır mı diye merak ediyorum.

Gittin gideli benim içim hep acıyor.

Şimdi uzaktaki geminin güvertesinden çocuklar martılara simit kırıkları atıyordur…

Martıların telaşından anlıyorum.

Bir yalnız, çocukların denize simit ufalayışlarını seyrediyor, yalnızlığına tekrar tekrar yanıyordur… Biliyorum!     

Aklım sensizliğin acımasız yalnızlığına kilitleniyor.

Denize arkamı dönersem, ‘bu bitip tükenmez acı diner!’ diye aklımdan geçiriyorum.

Martıların çığlıkları buna izin vermiyor.

İçimde bıraktığın kesintisiz çığlığın, seni düşünmeden tek an geçirmeme müsaade etmemesi gibi.

 Neden gittin sanki?

Neden beni dünyanın en güzel düşünde boğulmaya mahkûm ettin?  Çocukların martılara simit ufalamalarını kıskanacak duruma düşürmemeliydin beni.

Gitmemeliydin yani!  

Martıların üzerimden alçaktan geçişleri hızlandıkça içimde anlamsız bir umut oluşuyor.

Gittin ama döneceksin diye geçiriyorum aklımdan.

Son sürat çocukların ufaladıkları simit kırıklarının üzerine üşüşen martıları seyretmek, anlamsızca iyi geliyor bana.  

Denizin üzerine parça parça düşen simit kırıklarını, seninle kırgınlıklarımız olarak düşünüyorum.

Onları, ya martılar gagalarıyla toparlıyor ya da deniz az sonra içinde kaybediyor.

Ben de kırgınlıklarımızın yürek denizimizde batıp yok olacaklarına ümitleniyorum.   

Ayaklarıma can geliyor, hızla toparlanıyorum.

 Denize arkamı dönüp, eve doğru bitkinliğimden beklenmeyecek kocaman adımlar atıyorum.

İçimden uğursuz bir çığlık; her günü akşam alacasında, döneceksin umuduyla bitirdiğimi haykırıyor.

Aldırmıyorum!


Bu yazıya puan verebilirsiniz:
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (No Ratings Yet)

2 Comments
  1. muhteşem bir sayfa.. muhteşem dizeler.. tarifsiz bir lezzet, satırların damakta bıraktığı.. yolunuz açık, başarınız daim olsun, sevgiler..

  2. gercekten çok gzl bir kitap okurken hıçkıra hıçkıra ağladıgım bir kitap 🙁

Comments are closed.